تصور کنید در جایی تاریک زندگی می کردید و حق استفاده از روشنایی آفتاب و آبی آسمان فروشی بود و هر که ثروتمند تر بود بهره بیشتری می برد .

آنگاه ثروتمند کسی بود که می توانست به آسمان نگاه کند و از گرمای آفتاب لذت ببرد . ثروتمند کسی بود که می توانست زیر باران قدم بزند و نوازش نسیم را بر گونه های خود احساس کند . کوهستان را نگاه کند . پرواز پرندگان را . آنگاه شاید دیدن و بوییدن یک گل سرخ شگفت انگیز ترین تجربه ی آدمی می بود .

تصور کنید عشق و دوستی خریدنی بود . آنگاه برای خریدن یک دوست چقدر می پرداختید ؟ اگر اکنون بخواهید روی عزیزان خود و کسانی که به آنها عشق می ورزید قیمتی بگذارید چه بهایی برای آنها تعیین می کنید ؟ آیا اگر آنها خریدنی بودند حتی پول دار ترین انسانها هم قادر به به دست آوردن این همه می شدند؟

اگر تصور کردن و احساس کردن خریدنی بود برای به تصویر کشیدن یک لحظه ی دوست داشتنی در ذهنتان یا برای احساس کردن محبت در قلبتان چقدرباید می پرداختید ؟

شاید زندگی کنونی ما شامل همه ی این چیز های خوب نباشد . بالا خره زندگی بالا و پایین زیاد دارد . شما برای دیدن یک فیلم زیبا حدود دو ساعت فرصت دارید اما برای تجربه ی تک تک زیبایی های زندگی فرصتی به مراتب بیشتر به ما داده می شود .

براستی ثروتمند ترین انسان کیست ؟

اگر این همه  خریدنی بود آدمها به جای تعریف کردن از ماشین آخرین سیستم و خانه ی لوکس شان  شاید بیشتر از تجربه ی دیدن آسمان و باران برای هم می گفتند . و آنان که پول کمتری داشتند با حسرت فقط داستان آسمان آبی و گل سرخ را می شنیدند .

خود را ثروتمند بدانید . پول فقط یک وسیله است که می تواند خیلی خیلی خوب و برعکس خیلی خیلی هم بد باشد . اما یادمان باشد با ارزش ترین چیزهای زندگی را به رایگان به ما داده اند .

ثروت در درون شماست  . در اندیشه و احساس شما . آدمی باید از درون غنی باشد  . اگر اندیشه فقیر داشته باشیم حتی با داشتن ملیونها باز هم فقیریم . آنکه همواره احساس نیاز می کند حتی اگر ثروتمند ترین باشد باز هم فقیر است .

فقر واقعی احساس اذمندانه نیاز است و ثروت واقعی احساس بی نیازی .... (احساس بی نیازی نه خود بی نیازی . تفاوت در وضعیت ذهنی و وضعیت فیزیکی است )

سعی کنید دنیا در شما احساس ضعف یا نیاز نبیند . دنیا مثل اسبی قدرتمند است که باید حس کند سوار کارش از او بر تر است وگر نه به او سواری نمی دهد واگر احساس کند او ضعیف است او را به زمین می زند .

همواره با احساس ثروتمند بودن زندگی و کار کنید . به خود بگویید که اگر الان  مثلا صد ملیون تومان داشتم چه احساسی داشتم . با همان احساس روز خود را شروع کنید .

البته خیلی چیزها مورد نیاز ماست و تهییه آنها پول زیادی می خواهد اما اگر به آنچه که دارید فکر بکنید خدا را به خاطر این همه هزاران با ر شکر خواهید کرد .

شب ها اموال و دارایی های خود را دوباره محاسبه کنید تا ببینید چقدر ثروتمند هستید لست شما  می تواند شامل اینهاباشد :  آسمان - درختان - دیدن رودخانه - آفتاب - دوستانم -  گنجشک های روی درخت خانه - گل سرخ - ستارگان -  مهتاب - لبخند بک دوست - .........................  و خدا .

ثروتمند و شاد باشید

فرهاد

گاه ما میدانیم فلسفه و راهی را که انتخاب کرده ایم ما را به شادی و زیبایی نمی رساند . به وضوح می بینیم که آنان که پیش از ما این راه را آزموده اند به هیچ سعادت و شادمانیی نرسیده اند . اما باز هم اصرار داریم که راهمان و دیدمان را نسبت به زندگی عوض نکنیم و هما ن راه شکست خورده ی قبلی خود را ادامه بدهیم .

و از آنجا که اعمال تکراری نتیجه ی تکراری به بار می آورند چیزی جر همان شکست ها و ناامیدی های قبلی نسیبمان نمی شود .

اما چه چیز باعث می شود که ما تن به تغییر ندهیم و اندیشه های جدید را نپذیریم ؟

شاید رنج تغییر

هیچ تغییری آسان و بی درد نیست . این قانون این جهان است .

علم فیزیک می گوید یک چیز تا زمانی که ساکن و ثابت در جای خود ایستاده است ( انسان اسیر غم و نا امیدی ) تحت تاثیر نیروی مقاوم اصطکاک نیست . فقط اینرسی سکون دارد . اما به محض اینکه شروع به حرکت کرد نیروی جدیدی فعال می شود به نام اصطکاک حال چه اصطکاک با جاده چه اصطکاک با هوا و چه اصطکاک اجزای داخلی آن چیز .

به هر حال اکنون که قصد حرکت کرده اید تا زندگی خود را از وضعیت نا امیدانه و نا مطلوب فعلی خارج کنید نیروهایی را فعال کرده اید که تا کنون بی حرکت و در خواب بودند و کاری به کار شما نداشتند . اما این نیروهای مقاوم از کجا می آیند ؟ا اینها بهای حرکت هستند . تا زمانی که ساکن هستید نه جاذبه و نه اصطکاک و نه مقاومت هوا کاری به کار شما ندارند .

اگر نمی خواهید رنج ببرید پس همچنان ساکن و بی حرکت همچو مرداب بمانید و در ناامیدی و اندوه بسر ببرید . اما اگر قصد صعود کرده اید بدانید که رسیدن به قله ی شادی و موفقیت به بهای غلبه بر نیروی جاذبه ی زمین و اصطکاک به دست می آید .

در هوای آرام اگر ایستاده باشید نهایتا نسیمی ملایم را بر گونه های خویش حس خواهید کرد ا ما اگر شروع به رانندگی کنید هر چه سریع تر پیش بروید مقاوت هوا و اصطکاک و کلا نیروهای مقاوم هم بیشتر خواهند شد .

این طبیعت این جهان است . این بهای حرکت است . یادمان نرود که بدون اصطکاک حرکت و تغییر معنا نداشت . مانع حرکت همان عامل حرکت است .

اما چرا باید هدفی در پیش گرفت ؟ چرا شادی و احساس زنده بودن در حرکت است نه در سکون ؟ تا کنون دقت کرده اید که هنگامی که برای تحقق رویایی تلاش می کنید بیشتر احساس زنده بودن می کنید تا آنگاه که به رویای خویش رسیده باشید ؟ رفتن لذت بخش تر از رسیدن است . بعد از هر رسیدنی ما نیاز به سفری دو باره داریم در غیر این صورت راکد و کسل می شویم .

آدمی همچو رود خانه است و حبات او در جاری بودنش می باشد . رودخانه اگر باز ایستد مرداب می شود . یادمان باشید حتی اگر به دریا هم رسیدیم باز هم باید جاری و در حرکت باشیم . درست است مقصد رودخانه دریاست اما هیچ رود خانه ای با رسیدن به دریا تمام نمی شود .

به نظر من موفقیت و شاد کامی پیش از آنکه در تحقق رویا ها و اهداف ما باشد در دنبال کردن آنهاست .

آنکه زندگی و دنیا را بدینگونه طراحی کرده هدفی هوشمندانه داشته است . دنیا یک مدرسه ی بزرگ است . جای آموزش و همانطور که قبلا هم گفتم بهترین نوع آموزش آن است که با تفریح همراه باشد .

در پس هر هدف و رویایی که بر می گذینیم هدفی والا تر نیز نهفته است . گاه شما برای اینکه کودکی را به راه رفتن تشویق کنید میوه ای خوشمزه را کمی دور از او نگه می دارید تا کودک برای گرفتن آن مجبور به حرکت شود و راه رفتن بیاموزد . رویا ها و اهداف ما را هم کمی دور از ما می گیرند تا برای به دست آوردنشان تلاش کنیم و قوی شویم و درس بگیریم .

بیشتر درسهایی که خداوند برای ما در نظر گرفته در مسیر رسیدن به خواسته ها و اهدافمان نهفته است . داستان کمیا گر پاتئلو کوئلیو که یادتان هست ؟

کیمیاگر به گنج خود رسید اما طی دو سال سفر درسهای زیادی گرفت و اکنون خردمند تر و توانا تر از پیش بود . شاید بدون این درسها و این خرد و آگاهی جدید آن گنج فقط و فقط اسباب زحمت او می شد اما اکنون او می داند گنج واقعی در خود زندگی است نه در موفقیت و ثروت . او گنج خود را همانجا یافت که همیشه ساکن بود اما برای یافتنش نصف دنیا را گشت . گنج هر کدام از ما نیز همینجاست که هستیم اما ابتدا باید شایستگی به دست آوردن آنرا کسب کنیم در غیر اینصورت نه تنها باعث شادی ما نخواهد شد بلکه ممکن است زندگی ما را هم نا بود کند .

یادمان باشد

 موفقیت دو سرعت نیست موفقیت دو ماراتون است .

تغییری که یک شبه حاصل شود دوامی نخواهد داشت و شادی چندانی برای ما نخواهد آورد . ما به اهداف خود خواهیم رسید اما پیش از آن باید درسهای لازم را آموخته باشیم و به اندازه ی کافی رشد درونی کرده باشیم .

اگر قصد ساختن ساختمانی بزرگ و بلند دارید باید پی و فنداسیونی متناسب با آن ریخته باشید در غیر این صورت موفقیت  زود هنگام شما تبدیل  به مصیبت و ویرانی خواهد شد پس در مسیر موفقیت آرام و با صبر گام نهید و اجازه بدهید زندگی خود شما را هدایت کند .

شاید خیلی زود به مقصود خود نرسید اما وقتی رسیدید دیگر بازگشتی در کار نیست . و این خیلی بهتر از زود رسیدن و بعد از دست دادن همه چیز است .

سال نو همه شما دوستان عزیزم مبارک .

برای این سالتون یه اسم بزارید . مثلا سال شادی . یا سال موفقیت  یا عشق یا  سال پول  و یا هر اسم دیگه ای که با هدفتون جور در میاد .

بعد هدفتون رو به جنبه های مختلفی تقسیم کنید  و روی هر فصل یه اسم بزارید و بعد روی هر ماه . مثلا اگه در روابط  اجتماعی و خانوادگی مشکل دارید میتونید امثال رو به نام  سال روابط خوب نامگذاری کنید . و بعد فصل ها رو و ماه ها رو نامگذاری کنید . مثلا ماه دوستی . ماه مهربونی . ماه بخشش . ماه با هم بودن و ................ .

حتی می تونید هفته ها و روز ها رو هم نام گذاری کنید . هر روز که از خواب پا می شید  به خودتون بگید که قصد دارید روز خوبی رو شروع کنید و بدونید که اگه مشکلاتی هم پیش بیاد در جهت رسیدن به هدفتون خواهد بود .

یه سر رسید تهیه کنید و تمام اینها رو بنویسید . نوشته ها قدرت زیادی دارند . تمام ۳۶۵ برگ سر رسید رو هر روز با یک کلمه یا جمله ی زیبا پر کنید . نزارید هدفتون از جلو چشمتون دور شه .

تصور کنید هدفتون مثل یک کودک عزیزه که هر گز چشم ازش بر نمی دارید .

یادتون باشه با ارزش ترین چیز زندگی هیچ نیست مگر  "" عشق  ""

سال پر عشقی داشته باشید .

فرهاد

تاثیر محیط و اجتماع در زندگی آدما کم نیست اما انسان این توانایی رو داره که برتر از هر نیرویی باشه و سرنوشتش رو خود ش تعیین کنه .

گاه فرهنگ جامعه از شما   میخواد کاری رو بکنید که بهش اعتقاد ندارید و اگه بخواید رویا ها ی خودتون  رو دنبال کنید با  نیروهای مخالف رو برو خواهید شد . اما وقتی موفق شدید همون آدما و همون اجتماع دور شما جمع میشن تا ببینن چکار کردید . شما رو تمجید می کنن و از شما یه قهرمان میسازن .

اینا رو گفتم که بگم گاه برای موفق شدن و تحقق رویاهامون باید کمی از جاده ی امن عرف و سنت های اجتماعی خارج بشیم اما نه اونقدر که آشفتگی ایجاد کنیم .

متفاوت بودن و سنت شکنی کار آسونی نیست . یه مثال میزنم : در کشوری که هیج عابر پیاده ای از چراغ قرمز رد نمیشه خیلی سخته که شما یه نفر از چراغ قرمز رد بشی . به آدم احساس گناه دست میده .  اما در کشوری که هیج عابر پیاده ای پشت چراغ قرمز نمی ایسته و همه از چراغ قرمز رد میشن خیلی سخته که شما یه نفر منتظر سبز شدن چراغ بمونی . نگاه های مردم  آزار دهنده میشه . انگار که داری کار بدی میکنی .

آیا تا به حال کاری رو کردید که بهش اعتقاد نداشته باشید  ؟ صرفا به خاطر حرف مردم ؟ جالب اینجاست که اکثر مردم کارهایی رو می کنن که میدونن درست نیست اما فقط بخاطر حرف مردم این کارها رو می کنن .

کسی که شهامت سنت شکنی رو  نداشته باشه شهامت مفلوب کردن تقدیر رو هم نخواهد داشت .

و

 اگر ما  تقدیر رو مغلوب  نکنیم ممکنه تقدیر ما رو مغلوب کنه

اگه فکر میکنید پدر و مادر و جامعه کاری برای شما نکرن بدونید که از این به بعد هم کاری نخواهند کرد پس منتظر کمک کسی نمونید . شروع کنید به حرکت و اهداف زندگیتون رو مشخص کنید  و با دنبال کردن ندای درون مسیر زندگیتون رو پیش ببرید . پیرو قلبتون باشید نه اونچه که دیگران درست میدونن .

برای اینکه ارباب سرنوشت خودتون باشید اول باید خودتون و دنیا رو همونطور که هست بپذیرید . خودتون رو با تمام خوبی ها و بدیهاتون دوست داشته باشید . فقط در این صورته که دیگران هم میتونن شما رو دوست داشته باشن. خودتون رو بیشتر از دیگران دوست نداشته باشید چون اونوقت دیگه اسمش میشه غروز .

خشم و نفرت دو عامل باز دارنده  هستند . تا اونجا که میتونید دیگران رو بخشید و اگه نمیتونید حد اقل زیاد بهش فکر نکنید .

به خوبیها و نقاط قوت خود بیشتر توجه کنید و کمتر روی ضعفهاتون  تمرکز کنید . در مقابل هر نکته منفی که دارید سعی کنید به یک نکته مثبت فکر کنید و او ن رو در خودتون خلق کنید .

به نکات منفی دیگران و محیط  و اجتماعتون زیاد توجه نکنید چون با اینکار این عوامل منفی جون میگیرن و بزرگ میشن . در عوض تا میتونید روی نکات مثبت دیگران و زیباییها و خوبیهای اطرافتان تمرکز کنید . با تمرکز و توچه به خوبیها در آدمها و در محیط این خوبیها و نکات مثبت تقویت خواهند شد .

شما با توچه کردن به خوبیهای دیگران همان خوبیها را در خودتان هم  خلق خواهید کرد و بر عکس با توجه کردن به بدیهای دیگران آن بدی ها را به زندگی خود وارد خواهید نمود .

یادتون باشه همیشه مانع حرکت همون عامل حرکته ( قضیه ی اصطکاک یادتونه ؟ )

اگه در زدگی شما مشکلی یا مانعی هست سعی کنید اون رو به سکویی برای صعود تبدیل کنید . همونطور که ما از اصطکاک ( مانع حرکت ) برای حرکت کردن استفاده می کنیم .

اگه به مشکلات با دید مثبت نگاه کنید خیلی زود تر اونها رو حل خواهید کرد . با محکوم کردن  و شکایت از مشکلات  زندگی فقط و فقط خودمون رو برای مدت بیشتری با اونها در گیر خواهیم کرد .

دیدگاه پلکانی در قبال دیدگاه دیواری :

چند وقت پیش با کسی صحبت می کردم که یک مانع بزر گ سر راهش بود . یک درس سخت که باید پاس میشد تا بتونه بره دانشگاه .  این درس براش شده بود یک هیولا . یک دیوار بزرگ یک سد غیر قابل عبور . البته حق هم داشت  . کی میتونه از سدی به اون بلندی بگذره ؟

یک نکته اینجا بود . در بالای این دیوار یک سرزمین جدید بود . یک دنیای بالا تر و بهتر . بعد از رد شدن از این درس میتونست بره دانشگاه و یک زندگی بهتر داشته باشه  اما این دیوار باید باشه تا مثل یک ستون اون دنیای بالا تر رو نگه داره . پس به جای فکر کردن به دیوار ( مانع ) باید به دنیای بهتری که بالای دیوار بود فکر می کرد ( هدف یا رویا ) . اینطور آدم بیشتر روحیه میگیره .

خب حالا باید دیدگاه دیواری رو باید اصلاح کنیم . میتونیم به جای دیوار به یک پلکان  فکر کنیم . حسن این تصویر اینه که مانع رو برای خودمون غیر قابل عبور نکردیم . از دیوار نمیشه گذشت اما از پلکان میشه بالا رفت . هرچند هم سخت باشه اما باز غیر ممکن نیست .

با مشکلاتتون مهربون باشید . سعی کنید به مشکلاتتون با دید نفرت و خشم نگاه نکنید . خشم و نفرت شما رو در بند می کنن اما عشق   شما رو رها میکنه .

آرام و مطمئن به سمت هدفتون برید و یادتون باشه فقط و فقط وقتی شکست خورده ایدکه امیدتون رو از ست بدید . زمین خوردن جزئی از موفقیته  اما ناامیدی خود شکسته

اگه کسی خواست  ناامیدتون کنه گوشهاتون رو ببندید .با افراد شکست خورده و نا امید   همدم و همنشین نشید . آدمی که زشت راه میره دوست نداره شما قشنگ راه بری چون اونوقت زشتی راه رفتن خودش بیشتر نمایان میشه .

از همه مهمتر اینکه نتیجه ی تلاشتون رو به خدا واگذار کنید و به نتیجه وابسته نباشید . اگر به خواستتون نرسیدید بدونید که به چیز بهتری خو اهید رسید . مطمئن باشید خدا بیشتر از هر کس دیگری حتی خودتون شما رو دوست داره و هوای شما رو داره اما در پشت تمام تجربیات سخت زندگی درسهایی ارزشمند نهفته  است که باید آموخت و این درسها شما رو به خدا نزدیکتر می کنن . اگه به نظرتون اومد که  در جاده ی موفقیت هستید اما از خدا دور شدید بدونید راه رو عوضی رفتید چون موفقیت حقیقی در  عشقه .

یادتون باشه  که اختیار و آزادی و ارباب سرنوشت خویش بودن به این معنا نیست که مثلا شما جو بکارید و بعد تو مزرعتون گندم در بیاد . نه . گندم از گندم بروید چو ز جو . آزادی ما در حیطه ی قوانینی است که   همه ی هستی رو کنترل می کنه . کسی میتونه بر تر از همه ی قوانین بشه که در نیستی رو کوفته باشه . اونوقت واقعا هست میشه .

انسان در عمل اختیار داره و در عکس العمل کرده ی خویش ( کارما ) مجبوره .  ما شاید بتونیم هر کاری بکنیم اما همه ی آنچه که انجام میدیم یا به زبان میاریم یا حتی از فکرمون میگذره باز به سمت ما باز خواهند گشت . حکایت اون نجار در پست قبلی رو که به یاد دارید  .

و دست آخر اینکه یادتون باشه شما بر تر از هر تقدیری هستید . شما ازباب سر نوشت خود هستید . اگر انتخاب کنید و بخواید  که خوشبخت باشید هیچ تقدیری نمی تونه  شما رو به سمت بد بختی ببره

یادتان باشد یا شما تقدیر را مغلوب می کنید یا تقدیر شما را مفلوب خواهد کرد . در عین حال باید بیاموزیم که خود را به خدا بسپاریم . این موضوع ممکن است بسیار متناقض به نظر برسد اما تعادل در درک همین ضد و نقیض ها ی این دنیاست .

موفق باشید

 فرهاد

قبل از اینکه شروع کنم یه کتاب خیلی قشنگ معرفی می کنم . آفرینش فراوانی نوشته ی دکتر دیپاک چوبرا . یک کتاب کوچیک اما پر بار .

چینی ها یک مثل دارن که میگه : ثروت از هیچ بوجود می آید . یک ملیونر چینی از همین اصل استفاده کرد و از هیچ به ثروت رسید البته نه از راه خلاف .

یکی از بزرگترین موانع در راه ثروتمند بودن انسان باور های اوست . شاید شما هم از اونایی هستید که از بچگی بهتون گفتند ثروتمندا آدمهای بد و کثیفی هستند و آخرش هم با یه مریضی بد می می رند و بعد میرن جهنم . چرا؟ چون خلاقیت داشتن ؟ چون یه کار مفید کردن ؟ چون زحمت کشیدن ؟ چون خوش فکر بودن ؟ خب فرهنگ غلط همه جا هست . شاید برای شما هم فقر یک ارزش معنوی بوده و همیشه فکر کردید خدا فقط آدمای فقیر و بیچاره رو دوست داره و اگه پولدار شدی خدا روشو ازت بر می گردونه . اینها باورهای بچگی ما هستند که الان بلای جونمون شدن . همه ما به پول احتیاج داریم و شب و روز واسش کار می کنیم بعد هم آخر سر میگیم پول بده پول کثیفه چرک کف دسته .

با چنین دیدگاهی بعیده که بتونیم موفق بشیم . پول به خودی خود نه خوبه نه بد فقط یک ابزاره مثل هر ابزار دیگه ای بد و خوبش به استفاده کننده بستگی داره .

پول بد نیست عشق به پول بده وابستگی به پول بده .

راستی بگم که منظورم از ثروت و ثروتمند ثروتی نیست که به ناحق به دست اومده یا ثروتمندی که با فریب و له کردن دیگران به ثروت رسیده . ثروت سالم دو ویژگی داره 1 - با خلاقیت و تلاش فرد به دست میاد و در این میان کسی ضرر نمی بینه بلکه دیگران هم منتفع میشن  2 - در تعادله و بیش از حد نیست و انبار نمیشه . اگه بیش از نیاز یا بیش از توان مصرف جمع کنیم باعث فساد ثروت می شیم .

 ثروت باید مثل آب جاری باشه و در صورت رکود مثل آب راکد گندیده میشه و آدم رو مسموم می کنه .

پولی که دست ما میاد باید از مسیر سالمی گذشته باشه در غیر اینصورت آلودگی هاش رو هم وارد زندگی ما می کنه . مثل آبی که با گذشتن از بستری آلوده به دست ما میرسه و با نوشیدنش ما مسموم و بیمار می شیم . پس مراقب بعد چهارم پول باشید . هر پولی برای ما رفاه نخواهد آورد . وقبی ویروسهای پول فعال بشن زنگدی ما پر از آشفتگی و دردسر خواهد شد .

پولی که از طریق نادرست و به بهای ضرر و زیان و رنج دیگران به دست بیاد یا خرج دکتر میشه یا تعمیر گاه .

حالا بریم سراغ تعریف فقر و ثروت :

ثروت و فقر در اصل دو اندیشه هستند . در یک تعریف فقیر کسی است که نیاز مند پول باشد مهم نیست که چقد پول داشته باشید اما تا زمانی که احساس نیاز می کنید فقیر هستید و این فقر در اندیشه ی شماست . چه تفاوتی است بین کسی که ملیاردها دارد اما هنوز حریسانه به دنبال یک سکه می دود و گدایی که برای کسب یک سکه به آب و آتش می زند . هر دو در اندیشه و فکر یکسانند . هردو فقیرند .

اما ثروتمند کسی است که اندیشه ای غنی دارد . او خود را فقیر و نیازمند پول نمی بیند . حتی اگر هیچ نداشته باشد خود را پادشاه عالم می بیند و شان و منزلت برای خویش قائل است . ثروتمند کسی است که به پول احساس نیاز نمی کند . دقت کنید که گفتم احساس نیاز نمی کند نه اینکه نیاز ندارد .

نیاز و احساس نیاز با هم متفاوتند . مرز ظریفی اینحا هست که باید درست تشخیص داده شود . به نظر من ثروت را باید از اندیشه خویش آغازکرد . احساس ما نسبت به خویش و زندگی باید مثل انسانی غنی و بی نیاز باشد نه مثل آدمی درمانده و بیچاره .

پس نباید اندیشه و احساس ما به گونه ای باشد که حس فقیر بودن را به زندگی منعکس کند چون انگاه زندگی همان را به ما باز خواهد گرداند و چیزی جز نا امیدی نسیبمان نخواهد شد .

و مهمتر از همه اینکه باید بدانیم که ثروت هرگز نمی تواند یک هدف باشد بلکه یک  وسیله است . وسیله ای است برای کسب رفاه و لذت بیشتر . و باز هم یادمان باشد که ثروت شاید بتواند رفاه و لذت بیاورد اما شادی و آرامش محصول ثروت نیستند بلکه این دو درونی بوده و محصول نوعی از آگاهی هستند

حیف است همه وقت خویش را صرف رفاه و لذت کنیم و از شادی و آرامش درونی غافل بمانیم  چه بسا ثروتمند باشیم اما هرگز روی شادی و آرامش را نبینیم  . این دو در جایی دیگر به دست می آیند .

و دست آخر اینکه باید دید بالا ترین ارزش زندگی ما چیست و اصلا پول را برای چه می خواهیم و چقدر مورد نیازمان است .

 برای پول کار نکنید  بگذارید پول نتیجه ی کارتان باشد . یک ثروتمند به پول نمی اندیشد بلکه به کاری که باید بکند می اندیشد .

نگذارید مباحث بی معنی مثل علم بهتر است یا ثروت و یا عشق بهتر است یا ثروت ذهنتان را دنبال نخود سیاه بفرستد  این موضوعات اصلا به هم ربطی ندارند و برای سر کار گذاشتن آدمها هستند . این دو موضوع نقیض هم نیستند که قابل قیاس باشند .  مثل این است که بگوییم  درخت بهتر است یا رودخانه . 

بعدا باز بحث رو ادامه می دیم . حالا نظر شما چیه ؟

فرهاد

ذهن مانند یک کودک است  اگر می خواهید کودکتان شخصی با اعتماد به نفس باشد باور موفقیت را در او بپرورانید  . به او مسئولیتهای کوچکی واگذار کنید که مطمئن هستید از عهده اش بر می آید و پس از موفق شدن اورا تشویق کنید و به او بگویید  " آفرین تو موفق شدی تو می توانی "  البته گاهی هم اجازه بدهید شکست بخورد تا یاد بگیرد که با شکستهایش چگونه بر خورد کند  . به او کمک کنید تا هنگام شکست خوردن راهی برای ادامه دادن و حتی تبدیل شکست به یک موفقیت جدید پیدا کند .

زندگی به ما نشان خواهد داد که گاه شکست به خیر و صلاح ما بوده و چه بسا یک شکست کوچک باعث تغییر مسیر ما شده و باعث شود به هدفمان برسیم که در غیر اینصورت ممکن بود مدتها راه اشتباه را طی کنیم .

با ذهن خود نیز همینطور رفتار کنید . اهداف کوچکی بر گذینید و پس از موفق شده خود را تشویق کنید . این اعتماد به نفس شما را برای کار کردن با اهداف بزرگتر بالا می برد .

قانون سکوت را رعایت کنید . در مورد اهداف و استراتژی های خود کمتر صحبت کنید . انرژی منفی دیگران به راحتی می تواند راه شما ر ا سد کند .

نگذارید سخنان منفی دیگران شما را دلسرد کند . آنان که همواره دیگران را دلسرد می کنند افرای شکست خورده و ناامید هستند  . یک فرد موفق از موفقیت دیگران خوشحال می شود  و  حتی برای موفقیت دیگران تلاش و دعا می کند .  هرگز برای موفق شدن پا روی دیگران نگذارید و دیگران را نردبان ترقی خود نسازید چون روزی دیگری همین کار را با شما خواهد کرد . برای رشد روحی خود به دیگران کمک کنید و برای آنان آرزوی موفقیت کنید  ای بزرگمنشی شما را می رساند  در حالی که حسادت نشانه حقارت انسان است .

همواره به خود تلقین مثبت کنید  . کلمات سرشار از انرژی هستند . کلمات انرژی شما را برای ادامه ی مسیر فراهم می کنند .

هرگز دچار غرور نشوید . آدمهای مغرور خود را از دریافت کمک محروم می کنند .  دنیا آدمهای مغرور را زیر پایش له خواهد کرد .

در طی مسیر تا می توانید به دیگران کمک کنید اما در گیر احساسات نشوید .   عاطفی بودن با درگیر عواطف بودن فرق دارد . توازن عاطفی شما را ارتقا می دهد در حالی که احساسات تند و افسار گسیخته شما را از تعادل خارج می کند

به نشانه ها توجه کنید . خداوند از هر طریقی ما را راهنمایی می کند . یک کتاب  یک حرف اتفاقی یا هر چیز دیگری  می تواند یک نشانه یا جواب سوالی باشد . حتی از طریق رویا نیز ممکن است راهنمایی شوید

برای رسیدن به یك هدف و خلق یك خواسته باید باور كنیم كه خواسته ی ما امكانپذیر است و باور کنیم که وجود دارد 

 باید طوری وانمود كنیم (البته برای خودمان و این یك حالت ذهنی است ) كه گویی همین الان خواسته ی ما براورده شده است نه اینكه قرار است در آینده بر اورده شود . به جای اینكه حالت انتظار داشته باشیم باید مانند شخصی باشیم كه به خواسته اش رسیده است . 

شاید این مهمترین نکته در مسیر خلاقیت (خلق آنچه که می خواهیم ) باشد .  یعنی از آخر فکر  و احساس کردن . یعنی به گونه ای رفتار و احساس کنیم که انگار خواسته ی ما براورده شده و ما هم اینک آنرا در اختیار داریم  یا اینکه همین حالا همانی هستیم که آرزوی آنرا داریم .

این دروغ یا فریب خود نیست . برای ذهن فرقی ندارد که آنچه که به آن تلقین می کنید وجود خارجی  دارد یا نه  ذهن فقط آنرا خلق می کند . مانند دستگاه چاپی که نگاتیو را به عکس تبدیل می سازد .  خیلی مهم است که رفتار و احساس شما به گونه ای باشد که گویی اکنون به خواسته ی خود رسیده اید . گویی که کار تمام شده و شما موفق شده اید  . باید با احساس یک آدم موفق زندگی کنید

اگر خواسته ی خود را در آینده در نظر بگیرید و به گونه ای منتظرانه هدفتان را پیگیری کنید  این پیام را به ذهن خود داده اید که من اکنون آدم موفقی نیستم  . من اکنون آنچه را که می خواهم ندارم . و ذهن شما نداشتن را به شما هدیه می دهد چون تصویر و  که برای چاپ به ذهنتان فرستاده اید  تصویر شخص موفق و ایده آلی نیست .

 از خود بپرسید اگر به خواسته ام رسیده بودم الان چه احساسی داشتم ؟ همان احساس را در خود ایجاد و حفظ كنید و با آن احساس راه را ادامه دهید .

هدف را شما تعیین كنید اما راه رسید ن به آن را تعیین نكنید اگر خود را به خدا بسپارید خداشما را از بهترین راه به هدفتان خواهد رساند به شرط اینكه در طی مسییر با خدا همكاری كنید و اصول اخلاقی و معنوی را زیر پا نگزارید 

یادتان باشد كه هر شكستی میتواند پله ای به سمت موفقیت باشد .  فقط و فقط وقتی شکست خورده اید که دست از تلاش بردارید . تا زمانی  که به راه ادامه می دهید مانند رودخانه زنده هستید

ناامیدی تنها شکست است .  

نگذارید ترس مانع انجام کارتان شود  علی رغم ترس خود به کارتان ادامه دهید  . شعار انسانهای موفق این است : بترس ولی انجام بده  اما شعار انسانهای شکست خورده این است : چون می ترسم انجام نمی دهم

و در آخر یک سوال .  چه چیزی به زندگی ارزش و زیبایی می دهد ؟  تمام تلاش ما برای چیست ؟  اول سعی کنید خود و علائق خود را بشناسید و از هدفتان مطمتن شوید  اگر دنبال هدف اشتباه رفتید هر چه سریعتر حرکت کنید  سریعتر از مسیر اصلی دور می شوید .

به نظر من عشق بالا ترین و زیباترین ارزش زندگی است . با عشق کار و زندگی کنید و بدانید که بدون عشق زندگی رنگ و بویی نخواهد داشت  عشق رنگ زندگی است  زندگی خود را زیبا رنگ کنید .

عاشق و شاد باشید

فرهاد